Κυριακή, Οκτωβρίου 13, 2013

i'm scared to death... καταλαβαίνεις; and i'm choking in here, don't u see?



At the end of the day, when lights go off, I am standing still at a room's corner and breathe in - breathe out the air. "This is me... this is totally me", keep saying to myself. 

Lately, I've got a business to run. Trying to avoid, mistakes that cost a fortune... and people can get really mean when they want to.

I'm tired. Actually the word I'm looking for is "exhausted", physically exhausted, but mostly emotionally.

Don't know why I've grown up thinking that every step in a woman's life is so easily attainable. Having a fiance, later on a family, a couple of kids, a satisfying job full of prospects...

...in other words being a mature person, full of responsibilities, but still having time to lead a fabulous/f****** life.


You wanted to put a wedding ring on my finger. I said no. As it seems, I'm not that woman destined to be captured by you and give birth to your children. Your eyes got wet. I felt a deep sorrow in my heart that a nice "girl" cannot fall in love with a nice "boy" after all, but for a vagabond.



Yesterday was one of those Saturday evenings that can't make you a captive in a box. 
Yesterday was a Saturday evening and I was craving to put sparkles on my eyes.

And guess what... 
I did it!

 

  Μουσική επιλογή: Gloriana ~ Can't Shake You
 

Σάββατο, Οκτωβρίου 12, 2013

σερβίρεται κ~αυτόν


photo by: untamed unwanted

Λες και την ακούω να "τσιρίζει"  - λέω για την τσαγιέρα - ούσα ξεχασμένη επάνω στο μάτι.

Πόσο πια να καταπίνει κανείς;

- Να το πιεις !
- Καίει . . .
- Είπα, να το πιεις ! Άμα κρυώσει δεν πίνεται . . .

photo by: sweet nature

Μουσική επιλογή: Λιζέτα Καλημέρη ~ Δυόσμος και κανέλα

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 09, 2013

Πικραμύγδαλο, συ έρωτά μου

photo by: Fausto Podavini


Γεννήθηκα στην εποχή του χαλκού
τώρα, δεν με θυμάται πια κανένας.
σκεπάσαν τους βωμούς μου δάφνες και φρύγανα.
Πικραμύγδαλο, συ έρωτά μου,
ήπια τρία βαρέλια ρετσίνα στην Δόμνα χτες
για να ξεχάσω
ρούφηξα τον Αλιάκμονα, το σφοδρό Βαρδάρη
οι λιμναίοι οικισμοί της Θεσσαλίας
μείναν ξεροί για χάρη σου.
Περιμένω τρεις χιλιάδες χρόνια να πεθάνω
αδύναμος να αποσυντεθώ, τόσο που σ' αγαπώ.

Κωστής Μοσκώφ


Μουσική επιλογή: Θοδωρής Κοτονιάς ~ Τα κλειδιά

Σάββατο, Ιουνίου 22, 2013

Θερινό Ηλιοστάσιο


10:12 pm

Σχόλασα. Δύσκολη μέρα. Απορρόφησαν ακόμη και την τελευταία μου αντοχή. Δεν δύναμαι να αρθρώσω άλλους ήχους. Θα πάρω το αμάξι και θα βγω στο ξέφωτο. Εάν θες έλα. Πάρε σώμα και ψυχή. Leave your words at home. Να ξες δεν θα μιλώ.

-Να πάμε…
-Σσςς, θα πάμε…



Μουσική επιλογή: Φίλιππος Πλιάτσικας ~ Που να πάμε

Τρίτη, Μαΐου 21, 2013

Πάρε με αγκαλιά

 

Μπορεί να την δεις χωρίς παπούτσια στα πέλματα. Ίσως αναγνωρίσεις μικρές αδέξιες κινήσεις. Ακόμη-ακόμη και τον τρόπο που τινάζει τα μαλλιά της. 

Τα στοιχεία που κάποτε ερωτεύθηκες, εκείνα που με τον καιρό άρχισαν να σε εκνευρίζουν, θα διαγράφονται πάλι πεντακάθαρα επάνω στα χείλη της. Θα συλλαβίζονται σε κάθε της γέλιο, σε κάθε ανάσα, σε κάθε ελάχιστη κίνηση του κορμιού της. Θα την ερωτευθείς ξανά μόνο που πια δεν θα 'ναι ποτέ δική σου. 



Μια καλοκαιρινή νεροποντή, αυτό θέλω, επάνω στο λευκό λινό πουκάμισο.
Και κάτι ακόμη.
Να γράφω λέξεις με μολύβι σε χαρτί. 

Μουσική επιλογή: Passenger ~ The girl running