Δύο λέξεις που προσποιούνται ότι τα πάνε καλά μαζί.

Το Θ ~ έρως, βλέπεις, είναι μια περίεργη λέξη. Αν την κοιτάξεις όπως την κοιτάει ένα πουλί που δεν ξέρει από γραμματική και συντακτικό, θα διαπιστώσεις πως δεν είναι μία λέξη. Είναι δύο που προσποιούνται ότι τα πάνε καλά μαζί. Θέρος και έρως. Καλοκαίρι και επιθυμία. 

 Εγώ, βέβαια, δεν εμπιστεύομαι εύκολα τέτοιες συγκατοικήσεις. 

Όταν εσύ διαβάζεις Θ ~ έρως, νομίζεις ότι σου μιλώ για εποχή και επιθυμία, ενώ στην πραγματικότητα σου μιλώ για δύο πράγματα που δεν τα βρήκαν ποτέ μεταξύ τους: το φως και την επιθυμία. 

Και ξέρεις κάτι; Οι λέξεις που φαίνονται πιο ακίνδυνες είναι συνήθως εκείνες που κρύβουν τα περισσότερα μικρά ψέματα μέσα τους. 

Το καλοκαίρι σε ξεγελά επειδή επιβάλλεται με θερμοκρασία. Ο έρωτας σε ξεγελά επειδή επιβάλλεται με ερμηνεία. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και φωτεινό. Ο έρωτας ζεστός και προσωπικός. Κοινό τους γνώρισμα η κάψα, αυτή η ακατάδεκτη μορφή βεβαιότητας που κάνει τον άνθρωπο να πιστεύει πως καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα πραγματικά καταλαβαίνει. 

Και η λογοτεχνία; Η λογοτεχνία κάθεται ανάμεσά τους και κρατά σημειώσεις, χωρίς να σου αποκαλύπτει ποτέ ποιος έχει δίκιο. 

Στα «Ματογυάλια», ο Edgar Allan Poe θα σου αποκαλύψει ότι το πρόβλημα δεν είναι ποτέ αυτό που βλέπεις. Είναι η βεβαιότητα με την οποία πιστεύεις ότι το βλέπεις σωστά. Ύστερα έρχεται ο Italo Calvino, στους «Δύσκολους Έρωτες», εκεί όπου ακόμη και ένα μυρμήγκι είναι αρκετό για να σου υπενθυμίσει πως το μικρό δεν είναι ποτέ πραγματικά μικρό. Είναι απλώς αυτό που δεν πρόσεξες εγκαίρως ώστε να σε ταράξει. 

Κι έτσι, ανάμεσα σε δύο συγγραφείς που δεν συναντήθηκαν ποτέ και σε μια λέξη που αρνείται να αποφασίσει τι ακριβώς είναι, εγώ συνεχίζω να σε κοιτάζω από το ίδιο κλαδί. Όχι για να σου εξηγήσω. Ούτε για να σου προσφέρω ερμηνείες. 

Παρακολουθώ τις ερμηνείες να καταρρέουν ευγενικά, όπως καταρρέουν οι καλές προθέσεις της γλώσσας όταν συναντούν κάτι σαν το δικό μου Θ ~ έρως. Γιατί το Θ ~ έρως ίσως να μην είναι λέξη για να καταλάβεις τον άλλον. Ίσως να είναι μια δοκιμή για να δεις πόσο εύκολα ο άλλος δέχεται να αποκαθηλωθεί από το κ-άλλος του. 

Καλώς ήρθες στο Θ ~ έρως.

 

Μουσική επιλογή: Μαρίζα Ρίζου & Σταμάτης Κραουνάκης ~ Έπεσε Έρωτας