Ένας φίλος με ρώτησε:
-Πιστεύεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις στον κόσμο του YouTube;
Και του απάντησα...
-Τι να καταφέρω; Εννοείς να γίνω viral; [Γελάμε και οι δύο]. Έχω ένα μυστικό που με κρατάει γειωμένη στην πραγματικότητα σε όποιον κόσμο κι αν βρίσκομαι, αυτόν του YouTube, των blogs, των social media, αυτού που μιλάμε εδώ και τώρα μαζί. Δε χρησιμοποιώ φίλτρα.
[Παύση]
-Τί να τα κάνεις εσύ τα φίλτρα;
-Ό,τι κι εσύ.
-Δηλαδή;
-Γιατί και να θέλαμε, ξέρουμε να τα βάλουμε;
[Γελάμε ξανά]
Υπάρχει κάτι που ο κόσμος διψάει να βρει αλλά κι εγώ η ίδια δεν έχω χορτάσει. Την αυθεντικότητα. Με κάθε μου εμφάνιση δεν έρχομαι ως ζητιάνα της προσοχής αλλά ως η οικοδέσποινα μιας εμπειρίας. Στο "γρήγορο" και το "απρόσωπο", επιδιώκω και προσπαθώ να ορίζω έναν χώρο όπου ο χρόνος σταματά. Δε θέλω να είμαι εδώ για να καταναλώσουμε απλώς περιεχόμενο. Θέλω να είμαι εδώ για να ανταμώσουμε. Το δικό μου πλαίσιο δεν είναι το marketing, είναι η ψυχή και η σύνδεση μαζί της.
Τις προάλλες στο πατρικό μου, πίνοντας έναν απλό ελληνικό καφέ, κατάλαβα κάτι βαθύ. Ο καφές ήταν μέτριος στη γεύση, αλλά η στιγμή ήταν μαγική. Γιατί; Γιατί η διαφήμιση μας υπόσχεται το ρόφημα, αλλά η ζωή μας χαρίζει την εμπειρία. Αυτό κάνω στα Χρονικά μου. Παίρνω το καθημερινό: ένα βιβλίο, έναν καφέ, μια βόλτα, και προσπαθώ να του δώσω πίσω τη χαμένη του αίγλη. Πρώτα απ' όλα για εμένα (γιατί το έχω ανάγκη) και ύστερα επιθυμώ να το επικοινωνήσω και σε εσένα.
-Ξέρεις κάτι; Δεν ψάχνω απλώς νούμερα. Ψάχνω συνοδοιπόρους. Μια κοινότητα, ένα ζεστό κύκλο ανθρώπων που ίσως διαβάζουν ποίηση την άνοιξη και ξέρουν ότι η ζωή είναι μικρή για να μην ανταμώνουμε. Η επαφή και η επικοινωνία μαζί μου δεν είναι "τοποθέτηση προϊόντος", είναι "τοποθέτηση συναισθήματος.
Φαντάσου το εξής: Μια μάρκα ή μια ιδέα να μην παρουσιάζεται ως ανάγκη, αλλά ως μέρος μιας ανάμνησης, ή ακόμη βαθύτερα μιας παράδοσης. Αυτό είναι το hook μου. Συνδέω το προϊόν με την καρδιά, εκεί που η λογική δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση.
Μεγάλη Πέμπτη σήμερα, και μαζί με τους γιους μου βάψαμε τα αυγά μας στο σπίτι του αδερφού μου, με οικοδεσπότες τη θεία & το θείο των παιδιών. Στην παρέα μας εννοείται και η πιο γλυκιά γιαγιά (μαμά) μας!
Και του χρόνου με υγεία!
Πιάσε μου το χέρι κι έλα να χορέψουμε μαζί, η ζωή είναι μικρή για να μην ανταμώνουμε.
Μουσική επιλογή: Lino Cannavacciuolo ~ Altalena
Να ευχηθώ καλή Ανάσταση με ότι καλύτερο στα σχέδια και στα όνειρά σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήGiannis Pit.,
Διαγραφήευχαριστώ πολύ Γιάννη! Χριστός Ανέστη με υγεία, αγάπη και καλλιτεχνίες!
Ax αυτός ο καφές Καναρινένια μου μας συνδέει, με στιγμές και αγαπημένα πρόσωπα πολλές φορές. Το θέμα είναι να απολαμβάνεις όχι μόνο τον καφές αλλά και την παρέα. Αυτή είναι η ουσία του συναντιόμαστε με όσους αγαπάμε, οικογένεια φίλους... Αφήνουμε τα κινητά στην άκρη και μιλάμε κοιτάζοντας ο ένας στον άλλον τα μάτια. Δεν ξέρω πόσοι μπορούν να το κάνουν πια, χωρίς να τους τρώει η αγωνία μήπως χάσουν κανένα μήνυμα! Καλή και σπουδαία είναι η τεχνολογία, αλλά να είναι με μέτρο. Νομίζω ότι έχουμε ξεφύγει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟμως δεν ήταν αυτό το θέμα μας νομίζω. Ας έρθω τώρα στο ερώτημα σου, τι διαβάζω αυτόν τον καιρό. Μου αρέσει πολύ το διάβασμα και γι αυτό τα δώρα των παιδιών μου και των εγγονιών μου προς εμένα είναι βιβλία. Διαβάζω τα πάντα. Ξένη και ελληνική λογοτεχνία, μυστηρίου, περιπέτειας. Αυτόν το καιρό ξαναδιαβάζω την "χειμωνιάτικη λιακάδα" της αγαπημένης μου Αλκυόνης Παπαδάκη.
Χάρηκα που σε "είδα " και μέσα από You Tube.
Nα περνάς όμορφα με ότι κάνεις.
Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση με αγάπη να έχεις παντού!🌼
Σμαραγδάκι- Ρούλα,
ΑπάντησηΔιαγραφήσυμφωνώ με όλα όσα μου γράφεις! Να και κάτι που δεν ήξερα για εσένα σχετικά με τα αναγνωστικά σου ενδιαφέροντα και χαίρομαι πάρα πολύ! Δεν έχω διαβάσει το συγκεκριμένο της Αλκυόνης Παπαδάκη και τώρα που το σκέφτομαι νομίζω δεν έχω ποτέ μου διαβάσει Παπαδάκη αλλά νομίζω ότι το ύφος της θα μου άρεσε. Χριστός Ανέστη Σμαραγδάκι μου, να απολαμβάνεις τους αγαπημένους σου εύχομαι και την παρέα σας, σε φιλώ!